ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ

Από σήμερα το ιστολόγιο εγκαινιάζει μια νέα εποχή ελαφράς αποστασιοποίοησης από τη γελοία, εκμαυλισμένη και εκφυλισμένη πολιτική και κοινωνική ζωή και ενασχόλησης με θέματα ιστορικά (που άπτονται της τοπικής αλλά και της συνολικής νεοελληνικής ιστορίας), φιλοσοφικά, λογοτεχνικά। Δηλαδή από τους τίτλους στο ιδρυτικό tag του ιστολογίου πάει λίγο πιο πίσω η πολιτική και βγαίνουν μπροστά ο προβληματισμός και η φιλοσοφία.

Αυτή η εποχή ξεκινά με την παρουσίαση του προγράμματος του ετήσιου συνεδρίου της ομάδας μελέτης εμφυλίων πολέμων που έλαβε χώρα στη Κομοτηνή απο 1 εώς 3 Ιουλίου 2010. Στο συνέδριο αυτό ο γράφων παρουσίασε κατά την πρώτη του συνεδρία ανακοίνωση μαζί με τον ιστορικό Νίκο Καραγιαννακίδη με θέμα: Τυπολογία ατομικών μετακινήσεων και πρωτοβουλιών φυγής από τη βουλγαρική ζώνη κατοχής στην Ανατολική Μακεδονία, 1941-44.

Πατήστε στο σύνδεσμο:http://civil-wars.org/images/stories/komotini%202011%20-%20teliko%20programma.pdf

Η εν λόγω εργασία θα δημοσιευθεί από το ιστολόγιο μάλλον σε συνέχειες λόγω όγκου προσεχώς.

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Τάδε έφη Πεταλωτής Γεώργιος μέγας δικηγόρος Κομοτηνής, όψιμος πολιτικός και κριτής των πάντων λόγω θέσεως ( κυβερνητικός εκπρόσωπος γαρ, γνωστός και ως μεταφέρων καθημερινά το γράμμα του πρωθυπουργού):
"Να ξεκαθαρίσω, από την αρχή, ένα πράγμα: Εμείς θα είμαστε παντού. Αυτή η κυβέρνηση βρίσκεται και θα βρίσκεται παντού, όπου υπάρχει χώρος για να επιλυθούν τα προβλήματα των Ελλήνων πολιτών. Εμείς είμαστε αυτοί οι οποίοι ασκούμε την πολιτική εξουσία και την κυβέρνηση της χώρας στις πιο δύσκολες μεταπολιτευτικές συνθήκες και κανείς δεν μπορεί να τρομοκρατήσει αυτή την κυβέρνηση. Αυτό το παραμύθι με τους αγανακτισμένους πολίτες, με τις γνωστές ομάδες των αγανακτισμένων πολιτών, το έχουμε βιώσει και το έχουμε πληρώσει, ως ελληνικός λαός, εδώ και δεκαετίες. Δεν θα επιτρέψουμε να το επαναφέρει καμία μα καμία δύναμη. Όσον αφορά, ειδικά στην παρουσία του Πρωθυπουργού και των υπουργών στην περιφέρεια, αυτοί οι οποίοι προσπαθούν να εμποδίσουν ή μάλλον ελπίζουν, ονειρεύονται να εμποδίσουν την παρουσία μας στον κόσμο, θα πρέπει να μας πουν γιατί τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις και ιδιαίτερα τα τελευταία έξι χρόνια ήταν εξαφανισμένες από την περιφέρεια, από τα προβλήματα της ελληνικής περιφέρειας και του ελληνικού λαού. Και τώρα που υπάρχει μια κυβέρνηση με Πρωθυπουργό και με υπουργούς, με συνεχή παρουσία στον κόσμο, στους χώρους όπου υπάρχουν προβλήματα, προσπαθούν να μας αποτρέψουν να βρισκόμαστε εκεί. Γι` αυτό στέλνω το μήνυμα από το βήμα της ενημέρωσης: Εμείς θα είμαστε παντού. Αυτοί οι φθηνοί λαϊκισμοί και οι δήθεν εύκολες διαμαρτυρίες, δεν πρόκειται να μας αποτρέψουν από τη δουλειά μας. Ενοχές θα πρέπει να έχουν αυτοί που προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα τρομοκράτησης. Είναι ξεκάθαρο - το έχουμε πει πολλές φορές και το λέω για άλλη μια φορά από εδώ - ότι καθένας έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται. Αυτό είναι σαφές. Καθένας έχει δικαίωμα να έχει τις προτάσεις του, να έχει τις διαφορετικές προσεγγίσεις του σε όλα τα επίπεδα, απ` αυτό που κάνει σήμερα η κυβέρνηση, αλλά, κανείς δεν δικαιούται, ούτε να αμαυρώνει, αλλά ούτε, κυρίως, να εμποδίζει την παρουσία πολιτικών οπουδήποτε επιθυμούν και όταν μάλιστα έχουν σχέση με την επίλυση των προβλημάτων των πολιτών. Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να δημιουργήσουν μια τέτοια κατάσταση έχουν άλλα στο μυαλό τους και πλανώνται οικτρά. Αυτό είναι ξεκάθαρο".
Εδώ αγαπητοί υπάρχει κάτι ύποπτο. Αν κανείς σκεφτεί το περιβάλλον και το πλαίσιο στο οποίο ελέχθησαν τα παραπάνω βγαίνουν πολύτιμα συμπεράσματα για τους σκοπούς του κυβερνώντος κόμματος και τα μέσα με τους οποίους προσπαθεί να τους επιτύχει. Καταρχήν ο μέγιστος κυβερνητικός εκπρόσωπος μιλά για αγανακτισμένους πολίτες λίγες μέρες αφότου Πάγκαλος και Καρατζαφύρερ συμφώνησαν στη Βουλή για προσπάθεια ελέγχου και περιορισμού των διαδηλώσεων, με τη σύμφωνη γνώμη του πρωην συνήγορου του Πολίτη και νυν δημάρχου Αθηναίων. Ακούστηκε μάλιστα εκεί το κοσμοιστορικό ότι σύμφωνα με άρθρο του Συντάγματος επιτρέπεται το συνέρχεσθαι μόνο σε Έλληνες Πολίτες και όχι σε βάρβαρους. Μιλά ο τεράστιος δικηγόρος Κομοτηνής και εκλεκτός του εκλεκτού των αμερικάνων για αγανακτισμένους Πολίτες οι οποίοι τυρρανούν το Έθνος εδώ και δεκαετίες!!!!!!!!!!!!!
Ας θυμίσουμε στον ανιστόρητο, ότι μια χούφτα αγανακυισμένοι Πολίτες ξεκίνησαν το αντάρτικο το 1941 και έγραψαν μια από τις λαμπρότερες σελίδες αντίστασης στην παγκόσμια ιστορία πολεμώντας για το Έθνος αυτό. Μια χούφτα αγανακτισμένοι πολίτες βγήκαν στους δρόμους και έκαναν το 114. Άλλη μια χούφτα αγανακτισμένων φοιτητών μέσα από το Πολυτεχνείο έριξαν τη χούντα. Μιλήσαμε μόνο για τις προηγούμενες δεκαετίες γιατί σ' αυτές αναφέρθηκε ο ιστοριομνήμων Πεταλωτής. Ανάλογες χούφτες αγανακτισμένων υπήρξαν και στο απώτερο παρελθόν. Ας μην απορεί και κατακεραυνώνει την αγανάκτηση των πολιτών ο κος Πεταλωτής γιατί αυτή όταν δημιουργείται πάντα κάτι σημαίνει. Ας προβληματιστεί λοιπόν από αυτό.
Το πολύ κακό και μάλλον σ' αυτό οφείλονται πολλά από τα στραβά της σύγχρονης Ελλάδας, είναι ότι πολλοί αγανακτισμένοι αριστεροί, έχουν παραστρατήσει ένεκα της στάσης του πατρός του νυν πρωθυπουργού και ψηφίζοντας, εκλέγουν Πεταλωτήδες, τους δίνουν μικρόφωνο στο χέρι και μιλούν επι παντός επιστητού, λέγοντας ανιστόρητες μπούρδες. Έτσι οι αριστεροί στην ιδεολογία που αποτελούν σίγουρα το ενα πέμπτο του εκλογικού δυναμικού κατακερματισμένο και προσεταιρισμένο χάνει κάθε είδους επιρροή, δύναμη και δυνατότητα παρέμβασης στον ρου της ιστορίας, αφήνοντας την τελευταία στα χέρια πειθήνιων οργάνων αλλαχού δρώντων γερακιών.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Τελευταία έρευνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας η μια μετά την άλλη, αποδεικνύουν την διείσδυση του διαδικτύου στη ζωή του Έλληνα, τη διάδοση της ευρυζωνικότητας στη χώρα μας σε επίπεδα εντυπωσιακά που πλησιάζουν προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες, την αξία της χρήσης του δικτύου και τη διευκόλυνση που παρέχει στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου. Καμία όμως έρευνα δεν στέκεται στο αν πραγματικά ο Έλληνας χρησιμοποιεί το διαδίκτυο με ορθολογικό τρόπο, αν έχει πραγματική χρηστική αξία και αν τελικά η ζωή του έγινε καλύτερη ή χειρότερη με την ευρεία διάδοση του διαδικτύου.
Από την στιγμή που η ευρυζωνικότητα έγινε προσιτή στον κάθε Έλληνα και ο υπολογιστής μπήκε σχεδόν σε κάθε σπίτι ένας νέος κόσμος ανοίχτηκε μπροστά στον νεοέλληνα, κόσμος ο οποίος όμως εκτός από την ευρύτητα και την πολυποικιλότητά του, εμπεριείχε εξυπαρχής τον κίνδυνο της μη διακριτότητας των ορίων του. Έτσι σήμερα βιώνουμε μια κατάσταση στην οποία υπάρχει μεγάλη διάδοση του διαδικτύου στα ελληνικά σπίτια αλλά οι χρήστες του χρησιμοποιούν το διαδίκτυο πολύ διαφορετικά από τους αντίστοιχους ευρωπαίους συμπολίτες τους.
Αυτό το οποίο έχει συμβεί λοιπόν, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την εφαρμογή πολλών καινοτομιών στην άγουρη να τις δεχτεί κοινωνία μας. Οτιδήποτε νέο αντί να το σταθμίσουμε, να διδαχτούμε από κάποιους που το έχουν χρησιμοποιήσει, να βρούμε την πραγματική χρηστική του αξία, δυστυχώς σ’ αυτή τη χώρα το χρησιμοποιούμε με το δικό μας ‘επιστημονικό’ τρόπο, εφαρμόζουμε σε μέγιστο βαθμό την ημιμάθειά μας, που παρεμπιπτόντως είναι πολύ χειρότερη απ’ την αμάθεια και ευτελίζουμε τον εαυτό μας αλλά και την καινοτομία η οποία θα μπορούσε να μας προσφέρει πολλά αλλά δεν μας τα προσφέρει. Συγκεκριμένα με το διαδίκτυο καταντήσαμε να το χρησιμοποιούμε σε μέγιστο βαθμό για να δικτυωθούμε κοινωνικά (facebook, twitter κλπ), ενώ για παράδειγμα δεν γνωρίζουμε να γράψουμε ένα αρχείο excel. Παρατηρούμε το φαινόμενο ο καθείς με έναν φορητό στο χέρι είτε βρίσκεται μέσα σε καφετέρια είτε βρίσκεται μέσα σε στάνη, να κάνει γνωριμίες από το διαδίκτυο και να συμπεριφέρεται έτσι όπως τον έχει διαμορφώσει η τηλεόραση δηλαδή να δρα κοιτάζοντας τον κόσμο μέσα από την κλειδαρότρυπα ενώ σε αντίστοιχη περίπτωση ο ιρλανδός συμπολίτης του μέσα από στάνη με τον αντίστοιχο φορητό φτιάχνει επιχείρηση και πουλάει τυριά μέχρι και στην Αργεντινή. Καταντήσαμε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να δημιουργήσουμε κέντρα παρακολούθησης εξαρτημένων νεαρών ατόμων από το διαδίκτυο, πράγμα το οποίο σε αναλογία πληθυσμού δεν ισχύει σε καμία χώρα στον κόσμο. Καταντήσαμε να έχουμε έναν τρομακτικά μεγάλο αριθμό internet cafe στα οποία κλείνονται με τις ώρες τα παιδιά μας έχοντας ξεχάσει τι θα πει αλάνα, μπάλα, ποδήλατο, φύση πράγμα που τους αφαιρεί φαιά ουσία από τον εγκέφαλο και τα κάνει μαλθακά, άβουλα και άνοα όντα πληθυσμό-μάζα προς εκμετάλλευση από ‘έξυπνους’ πολιτικάντηδες σύγχρονους μονάρχες. Καταντήσαμε να ασκείται η πολιτική μέσω του facebook και άλλων δικτύων κοινωνικοποίησης με πρόσχημα το πλησίασμα της νεολαίας (μέθοδος Χριστόδουλου παντελώς αποτυχημένη) από ‘πολιτικούς του μέλλοντος’. Κάτι ανάλογο είχε συμβεί στα πρώιμα χρόνια της χρήσης του κινητού τηλεφώνου που κάποιοι έστελναν μηνύματα ακόμη και στα αλβανικά για να διεκδικήσουν την ψήφο μας.
Αυτή η κατάντια που περιγράφεται παραπάνω οφείλεται στην προχειρότητα με την οποία καταπιανόμαστε με κάθε τι καινοτόμο, οφείλεται στον αιώνιο και αυξανόμενο εξυπνακισμό και την καχυποψία μας, στον κλειδαροτρυπισμό που μας καλλιέργησαν πάμπλουτοι σήμερα πολιτικοί και δημοσιογράφοι, χαρακτηριστικά που έχουν ρίζες όπως έχει ξαναγραφτεί στο ιστολόγιο (http://sapientiavivendi.blogspot.com/2008/09/blog-post_19.html) στην σκλαβιά των 400 ετών που αλλοίωσαν γονιδιακά γνωρίσματα του περήφανου λαού μας. Τα γνωρίσματα όμως που δυστυχώς έσβησαν παντελώς από το γονιδιακό χάρτη του νεοέλληνα είναι η αυτογνωσία, η μετροφροσύνη, η διάθεση για μάθηση και για βελτίωση.

ΑΠΑΞΙΩΣΗ

Από τις αρχές του 2009 και με αφορμή την προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών, ξεκίνησε στα ΜΜΕ ένας διάλογος και ένας προβληματισμός για την απαξίωση των πολιτικών και της πολιτικής γενικότερα। Αφορμή μάλλον στάθηκαν κάποιες βίαιες αντιδράσεις του κόσμου, οι οποίες στο αμέσως επόμενο διάστημα εντάθηκαν, στις δημόσιες εμφανίσεις πολιτικών। Θυμίζουμε ότι η ατμόσφαιρα πολιτικά ήταν φορτισμένη, αφού ο τόπος έβριθε από σκάνδαλα και κακοδιαχείριση. Το επόμενο διάστημα όπως ειπώθηκε παραπάνω τα περιστατικά λοιδορίας, αποδοκιμασίας, ακόμη και βίαιης επίθεσης σε πολιτικούς πλήθυναν επικίνδυνα. Τότε ήρθε η αντίδραση από τους πολιτικούς, με επικοινωνιακή επίθεση από τα δικά τους ΜΜΕ οι οποίοι από ένστικτο αυτοσυντήρησης και αυτοπροστασίας ξόδεψαν ώρες επί ωρών για να πείσουν το λαό ότι οι προηγούμενα περιγραφείσες αντιδράσεις είναι απαράδεκτες, αντιδημοκρατικές, ισοπεδωτικές και εύκολες.
Υπήρξε λοιπόν ένα χρονικό σημείο από το οποίο και μετά η κοινωνία άρχισε να γίνεται ισοπεδωτική, απαξιωτική προς το σύστημα, να αντιδρά βίαια και να γυρνά την πλάτη στους πολιτικούς ή η απαξίωση αυτή είναι προιόν διεργασίας πολυετούς της οποίας τη δεξαμενή γέμισαν μια σειρά από συμπεριφορές, πράξεις και λειτουργίες δεκαετιών.
Πρώτα πρώτα απαξιώνονται οι άνθρωποι που με τη διαχείριση της οικονομίας της χώρας, την έφεραν τώρα στο χείλος του γκρεμού. Απαξιώνονται πολιτικές που έδωσαν ελπίδες στο φτωχό λαό που βγήκε πληγωμένος, καταρρακωμένος, με μεγάλη διάθεση για ανάκαμψη από το τετράπτυχο Κατοχή-Εμφύλιος-Ακυβερνησία-Δικτατορία. Απαξιώνεται η συστηματική ατιμωρησία όλων αυτών που αποδείχτηκε ότι έκλεψαν ή πλούτισαν από το λειτούργημα της πολικής-και είναι πολλοί- με στάχτη στα μάτια του λαού τις επονείδιστες εξεταστικές επιτροπές, των οποίων το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ. Απαξιώνεται το βόλεμα των ημετέρων από τα δύο μεγάλα κόμματα που έχει οδηγήσει στη δημιουργία του τέρατος της γραφειοκρατίας και του δεινόσαυρου της κρατικής μηχανής. Απαξιώνεται η ανυπαρξία της αριστεράς η οποία μετά την εποχή του Φλωράκη και του Κύρκου σαν το φίδι που τρώει την ουρά του αναλώνεται σε εσωστρεφείς αγώνες χωρίς λαϊκό έρεισμα και αντίκρισμα. Απαξιώνεται η lifestyle άσκηση της πολιτικής χωρίς ουσία, νόημα, άγγιγμα της πολιτικής χορδής του πολίτη.
Όλα αυτά λοιπόν σε μια πολυετή διεργασία δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μίγμα που κάποια στιγμή εκφράστηκε και βγήκε προς τα έξω ακόμη και με βιαιότητες οι οποίες πήραν μορφή καταιγίδας, από τότε που ο εθνικός μειοδότης και νυν πρωθυπουργός αποφάσισε να στείλει τη χώρα στην κατουρημένη ποδιά των φίλων του των Αμερικάνων μέσω του περιβόητου μηχανισμού βοήθειας. Από τότε που η δόση του δανείου του απλού πολίτη εξαρτάται από το αν θα χαμογελάσει ο Γκρίνσπαν και ο 13ος μισθός του υπαλλήλου από το πως θα χασμουρηθεί ο Τρισέ. Δεν ήταν άρα μια στιγμή τυχαία που η κοινωνία μετετράπηκε από σύνολο δημοκρατών πολιτών σε αγέλη που διψά για αίμα.
Οπωσδήποτε η απαξίωση αυτή που προβάλλεται και από τις εικόνες του τίτλου της ανάρτησης δεν τιμά κανέναν μας και κυρίως πολίτες που κατάγονται από την αρχαία Αθήνα η οποία σκαρφίστηκε την έννοια της Δημοκρατίας, του διαλόγου και της συνέναισης। Πολίτες οι οποίοι πολέμησαν μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματός τους για το δίκαιο, για την ελευθερία, την ισότητα την αλληλεγγύη εξωθούνται σε ακραίες συμπεριφορές, οι οποίες σε λίγο καιρά θα δημιουργήσουν κοινωνικό διχασμό γιατί κάποιοι θα προστατεύονται για να κυκλοφορήσουν στους δρόμους। Μάλλον όμως το φαινόμενο δεν οφείλεται σ' αυτούς। Οφείλεται στους άλλους, τους λίγους. Οι επαναστάσεις όλες έχουν ξεκινήσει όταν ο λαός έχασε κυριαρχικά του δικαιώματα και ένιωσε προδωμένος από άρχοντες ή όταν η πείνα τον έφτασε στα όρια της επιβίωσης και έπιασε τα όπλα. Στη σημερινή δικτατορία που ζούμε, η οποία εγκαθιδρύθηκε με εκβιαστικά διλήμματα και είναι ίσως η χειρότερη όλων των εποχών ο λαός έχει χάσει πολλά από τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Άρα ας προσέξουν οι ιθύνοντες.

Σε αυτούς που θα βιαστούν να κατηγορήσουν το κείμενο ως μηδενιστικό απαντάμε ότι λύση υπάρχει και είναι μία. Κατ΄αρχήν γρήγορη έξοδος της χώρας απότη δουλεία των μηχανισμών στήριξης, της Ευρωπαϊκής ένωσης και των άλλων παγκόσμιων ελίτ που έφεραν τη χώρα σ' αυτή την κατάσταση και τώρα ψυθιρίζουν ότι το εγχείρημα απέτυχε ( προτάσεις που εξέφραζε η περιεκτική δημοκρατία του Τάκη Φωτόπουλου 1 χρόνο πριν και εκφράζει και τώρα) και πληρης αναδιάρθρωση του πολιτικού μας συστήματος, μια νέα Μεταπολίτευση. Διάλυση των υπαρχόντων κομμάτων, οργάνωση ενός πολιτικού συστήματος στο οποίο θα συμμετέχουν δημιουργικές δυνάμεις του τόπου παραγκωνισμένες, κανόνες λειτουργίας σκανδιναβικού τύπου, τιμωρία εξοντωτική σε παρανομία, απαγόρευση κληροδότησης οποιασδήποτε καριέρας, δηλαδή του νεποτισμού που αναπαράγει ανίκανα πλάσματα, κανόνες αυστηροί στη δημοσιογραφία, στη δικαιοσύνη, στην παιδεία και στη υγεία. Αντιγραφή πετυχημένων μοντέλων από οπουδήποτε στο εξωτερικό και αναγνώριση του κόπου του εργαζόμενου. Αν δεν γίνει επαναστατική διάλυση του υπάρχοντος σαθρού, βρώμικου συστήματος τα φαινόμενα βίαιης αντίδρασης θα αυξηθούν και οι συνέπειες δεν μπορούν να προβλεφθούν.

Τρεις γενιές δωσίλογοι

δωσίλογος ο [δosíloγos] O20α : αυτός που συνεργάστηκε με τον κατακτητή, κυρίως με τις γερμανικές αρχές κατοχής, κατά τη διάρκεια του β' παγκόσμιου πολέμου στην Eλλάδα. [λόγ. δωσι- (θ. του αρχ. ρ. δίδωμι, πρβ. δωσίδικος) + -λογος κατά το υπόλογος με βάση τη λαϊκή φρ. δίνω λόγο `λογοδοτώ΄].
Ο ακριβής ορισμός της λέξης που θα κυριαρχήσει στην παρούσα ανάρτηση, θεωρείται απαραίτητος για την κατανόηση των συνδυαστικών ισχυρισμών του γράφοντος.
Ο γέρος λοιπόν της ‘δημοκρατίας’ Γεώργιος Παπανδρέου ήταν ο σημαντικότερος εκφραστής του αστικού φιλελευθερισμού του 20ου αιώνα και από νωρίς έδειξε τις διαθέσεις του, οι οποίες προδιέγραψαν ένα λαμπρό πολιτικό μέλλον. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως Νομάρχης Λέσβου το 1915 με τη βενιζελική παράταξη, μεταπήδησε στο στρατόπεδο Πλαστήρα το 1922 και μέχρι να συλληφθεί το 1942 για τρεις μήνες από τους Ιταλούς, άλλαξε πολλά πολιτικά πόστα και διάφορες παρατάξεις. Σε όλο το διάστημα αυτό με αποκορύφωμα το τέλος του 1944 κατάφερε να εξυπηρετήσει με άπταιστο τρόπο τα συμφέροντα της αγγλοκρατίας και της αμερικανοκρατίας.
Τον Απρίλιο του 1944 σχηματίζεται η κυβέρνηση του Καΐρου, στην οποίαν ο γέρος της ‘αγγλοκρατίας’ ήταν εκτός από πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, Οικονομικών, Στρατιωτικών, Δικαιοσύνης και Άμυνας. Ακολουθεί η συμφωνία του Λιβάνου, η κυβέρνηση εθνικής ενότητας και η συμφωνία της Καζέρτας και μετά από όλα αυτά ο γέρος σηκώνει το λάβαρο του αντικομουνιστικού αγώνα και της πλήρους παράδοσης στους Εγγλέζους.
Παραθέτουμε δύο χαρακτηριστικές κινήσεις του:
Στις 02-05-1944 σε ομιλία του προς τους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού στην Αλεξάνδρεια, κάνει λόγο για τη «βρωμιά του ΕΑΜ» και ύστερα από τρεις μέρες ο Τσόρτσιλ δηλώνει ότι «αυτή είναι μία πραγματικά περίφημη δήλωση κατά του Ε.Α.Μ. Φυσικά, προς το παρόν, πρέπει να επόμεθα του Παπανδρέου αλλά πρέπει επίσης και να τον σπρώχνουμε στην επίθεση».
Σε τηλεγράφημά του προς την ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο στις 14 Σεπτέμβρη έγραφε:"Κυβέρνησις μεταβαίνουσα Αθήνας και στερουμένη και ιδίας και Συμμαχικής δυνάμεως θα είναι ουσιαστικώς αιχμάλωτος του ΕΑΜ". Σε καινούργιο τηλεγράφημά του στις 18 Σεπτέμβρη έγραφε ότι "η κατάστασις επιδεινούται ραγδαίως", εννοώντας την απελευθέρωση της χώρας από τον ΕΛΑΣ και κατέληγε: "Μόνη μου ελπίς έχει απομείνει το Λονδίνο. Μόνο Βρετανική κυβέρνησις και ιδίως πρωθυπουργός Τσώρτσιλ μεταβάλει κατάστασιν εξευρίσκων και διατάσσων άλλοθεν δυνάμεις ενεργήσουν αμέσως Ελλάδα". Τέσσερις μέρες αργότερα, στις 22 Σεπτέμβρη, ο Γ. Παπανδρέου τηλεγραφούσε στον Τσώρτσιλ: "Αι υπό των Γερμανών εκκενούμεναι περιφέρειαι καταλαμβάνονται υπό του ΕΑΜ εν ονόματι δήθεν της ελληνικής κυβερνήσεως... ενώπιον της διαμορφωθείσης κρισίμου καταστάσεως τα πολιτικά μέσα προς αντιμετώπισίν της δεν είναι πλέον επαρκή. Μόνον η άμεσος παρουσία επιβλητικών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και μέχρι των τουρκικών ακτών ημπορεί να μεταβάλει την κατάστασιν".
Το σκηνικό ολοκληρώνεται στις 18 Οκτώβρη 1944, ο Παπανδρέου μαζί με τον Σκόμπυ φτάνουν στην Αθήνα. Είναι δύσκολο, όσο και να προσπαθεί κάποιος να καταλάβει ποιος συνόδευε ποιον και ποιος κυβερνούσε τη χώρα………
Στο δεύτερο επίπεδο της ανάλυσης παραθέτουμε κάποιες κινήσεις του Γεωργίου Παπανδρέου του νεότερου γνωστού και ως ‘Γιωργάκη’ περήφανο μέλος της οικογένειας:
· Τέλη Σεπτεμβρίου 2009 λίγο πριν τις εκλογές και εν μέσω προεκλογικής περιόδου, πραγματοποιούνται οι εργασίες της 64ης συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, πραγματοποιείται και το ετήσιο συνέδριο του οργανισμού του Μπιλ Κλίντον (Clinton Global Initiative -CGI) στο οποίο ο κ. Παπανδρέου είχε δηλώσει την συμμετοχή του εδώ και πολύ καιρό, μαζί με άλλες... προσωπικότητες που έχουν αφήσει (ιστορικά πλέον χωρίς να επιδέχεται καμία αμφιβολία) το αιματηρό στίγμα τους στον πλανήτη μας , όπως η κ. Μαντλίν Ολμπράιτ, Μάρτι Αχτισάαρι , Μιχαήλ Σαακασβίλι κλπ. Στο ινστιτούτο του Μπιλ Κλίντον θα συναντήσει και τα μέλη του, όπως Τζωρτζ Σόρος, Τζωρτζ Μπούς, Κόφι Ανάν, Τόνυ Μπλερ, Χαβιέ Σολάνα, Ταγίπ Ερντογάν κλπ. Ο κ. Παπανδρέου λοιπόν, πήγε ΚΑΙ στο ετήσιο συνέδριο του οργανισμού του Μπιλ Κλίντον, όπου παρευρίσκονταν και... δύο πολύ ενδιαφέροντα πρόσωπα. Ο πρόεδρος των Σκοπίων κ.Gjorgje Ivanov και ο πρώην πρόεδρος της γείτονος κ.Branko Crvenkovski.
· Αρχές Μαρτίου του 2010 ο κ. Παπανδρέου μετέβη με τον άλλον δωσίλογο του Ελληνικού Έθνους κ. Παπακωνσταντίνου και είχαν σειρά συναντήσεων με τους αμερικανούς αξιωματούχους αλλά και άλλους πιθανόν και του ΔΝΤ πράγμα που δεν μάθαμε ποτέ, προετοιμάζοντας την είσοδο της χώρας στον μηχανισμό που είχαν ήδη στήσει Ευρώπη και Αμερική για μας, χωρίς να γνωρίζουμε τίποτε εμείς. Μάλλον φυσιολογικό ήταν αυτό γιατί οι Εφιάλτες που πήγαν τάχα να γιορτάσουν την 25η Μαρτίου με την ομογένεια, μας διαβεβαίωναν ότι δεν θα παρθούν μέτρα, ότι υπάρχουν λεφτά, ότι δεν θα χρειαστεί επ’ ουδενί το καταστροφικό ΔΝΤ να επέμβει για την περίπτωσή μας.
· Σεπτέμβριος 2010 ταξίδι του πρωθυπουργού της Ελλάδος στην Αμερική। Αυτούσια παράθεση από ιντερνετική εφημερίδα: Τα εύσημα για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την κρίση της ελληνικής οικονομίας απέδωσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν στον Έλληνας πρωθυπουργό, υποδεχόμενος τον κ। Παπανδρέου στο Λευκό Οίκο «Συγχαίρω τον πρωθυπουργό για την εξαιρετική δουλειά που κάνει στο χειρισμό της οικονομικής κρίσης και Θεού θέλοντος θα βάλει τη χώρα του πάλι στο σωστό δρόμο», δήλωσε ο κ। Μπάιντεν, με τον κ। Παπανδρέου να παρεμβαίνει επισημαίνοντας ότι «είμαστε ήδη στο σωστό δρόμο»। Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος συμφώνησε, λέγοντας «είσαστε στο σωστό δρόμο, είσαστε στο σωστό δρόμο και είμαστε εντυπωσιασμένοι από τη σκληρή δουλειά που κάνετε। Συγχαρητήρια».

Ομοιότητες που διαπιστώνετε, αναγνώστες της ανάρτησης αυτής ανάμεσα στις δυο περιπτώσεις των δυο ανθρώπων που φέρουν το ίδιο ακριβώς όνομα και κυβέρνησαν τη χώρα με 65 χρόνια διαφορά μάλλον οφείλονται στο κακόβουλο μυαλό σας, στην κακεντρέχεια και την καχυποψία που σας διακατέχει, στην πονηρή σκέψη σας και την καταστροφολογία που καλλιεργείτε γενικά στη χώρα σας.

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ-ΛΥΔΙΑ ΛΙΘΟΣ

Οι δημοτικές εκλογές ετελείωσαν, ζήτω οι δημοτικές εκλογές σε παράφραση του "ο βασιλεύς απέθανε ζήτω ο βασιλεύς". Έτσι όπως το δεύτερο ηρωοποιεί τον νεκρό βασιλιά, το πρώτο καθιστά τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές, τώρα που κατακάθισε ο κουρνιαχτός τους, πεδίο για εξαγωγή πολύτιμων συμπερασμάτων για πρόσωπα, χαρακτήρες, συμπεριφορές, ιδεολογίες, στάσεις ζωής και γενικότερα γεμίζει τη φαρέτρα σου με εμπειρίες, που στην ουσία αποτελούν ιστορικά στοιχεία που πρέπει να θυμάσαι και να θυμίζεις σε νεότερους στο μέλλον.
Η λυδία λίθος που είχε ανακαλυφθεί κατά τους αρχαίους χρόνους στη Λυδία της Μικράς Ασίας, ήταν μια μαύρη, σκληρή, πυριτική πέτρα, πάνω στην οποία χάρασσαν μια γραμμή ενός προς εξέταση μετάλλου (κυρίως χρυσού και αργύρου) και από τον χρωματισμό της γραμμής που προέκυπτε, έβγαινε συμπέρασμα για τη γνησιότητα ή μη του μετάλλου. Η ομοιότητα των εκλογών με τη λυδία λίθο είναι πασιφανής. Οι εκλογές αποτελούν τη λυδία λίθο για το χαρακτήρα και τη στάση ζωής συμμετεχόντων σε αυτές αλλά και των διαφόρων δορυφόρων τους.
Είναι τρομακτικό το ίχνος που αφήνει ως οδοστρωτήρας στα πρόσωπα των ανθρώπων, το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά κυρίως της σταυροδοσίας την Κυριακή το βράδυ και ακόμη περισσότερο τη Δευτέρα το πρωί. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να κυκλοφορήσεις στην έρημη μικρή πόλη σου τη Δευτέρα το πρωί και να συναντήσεις φίλο σου, ο οποίος θα σου καταλογίσει με κακία ευθύνη γιατί στο χωριό που ψηφίζεις πήρε μόνο δέκα ψήφους ή στο τμήμα Α έως Μ που ψηφίζει η γιαγιά σου πήρε μόνο δύο, άρα δεν τον στήριξες και να φεύγει τρέχοντας και βρίζοντας. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο την ίδια μέρα να συναντήσεις γνωστό σου, που μέχρι χθες έλεγες καλημέρα (πες την κι ας πέσει χάμω) και να σου γυρίσει με μίσος την πλάτη επειδή ο ξάδελφος, ο αδελφός ή ο γαμπρός του που έβαζε υποψηφιότητα, δεν εξελέγη ή χειρότερα εξελέγη δυσκολότερα από ότι ήλπιζε. Άσχετα αν εσύ έχεις μια ιδεολογία, μια συγκεκριμένη στάση ζωής και δεν έχεις δώσει σε κανέναν το δικαίωμα να στηρίζεται στην ψήφο σου. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να κυκλοφορήσεις στη μικρή σου πόλη τη Δευτέρα το πρωί και να δεις πρόσωπα αλλαγμένα, πρόσωπα στα οποία είναι ζωγραφισμένη η μήνη και η έπαρση, πρόσωπα με παραπάνω σηκωμένο φρύδι και μεγαλύτερο άσπρο στο μάτι απ’ το κανονικό τους. Υπάρχει όμως και ενδεχόμενο να δεις ανθρώπους τη Δευτέρα το πρωί χαλαρούς, κανονικούς, ακριβώς όπως τους άφησες την Παρασκευή, σαν οι εκλογές γι’ αυτούς να ήταν μια απλή συμμετοχική διαδικασία όπως δηλαδή σαφώς ορίζει η Δημοκρατία και όχι το τέρμα της ζωής τους. Αυτοί οι πλήρως συνειδητοποιημένοι βεβαίως πολίτες είναι πιο λίγοι. Τι να κάνουμε όμως που και τα προς εξέτασιν μέταλλα στη λυδία λίθο συνήθως έβγαιναν πλαστά και λιγότερο συχνά γνήσια.
Όλο το παραπάνω αναλυθέν φαινόμενο, οφείλεται κατά πάσα πιθανότητα στην παιδεία μας ως λαός, στον τρόπο με τον οποίον ψηφίζουμε, στο κριτήριο της επιλογής των καλύτερων εκπροσώπων μας, στην τιτλοποίηση των εκλογών από την πλευρά των συμμετεχόντων ως το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή τους. Οφείλεται επίσης στο ότι συνήθως οι δύο συνδυασμοί που καταλήγουν να μονομαχήσουν, χρησιμοποιούν το κομματικό μαντρί και τους μηχανισμούς του, που είναι η αλήθεια προσοδοφόροι σταυροδοτικά αλλά στις εκλογές αυτές, στα δύο μεγαλύτερα αστικά κέντρα κατέρρευσαν ως χάρτινοι πύργοι. Χρειάζεται όμως λίγη παραπάνω λεπτότητα στους χειρισμούς γιατί πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι οποιαδήποτε πράξη, επιλογή ή συμπεριφορά του παρόντος αυτόματα αποτελεί ιστορία για το μέλλον την οποία κάποτε θα βρεις μπροστά σου.

Αμπεριάδης Παναγιώτης
Ένας πολίτης της πόλεως Χρυσούπολη.
http://sapientiavivendi.blogspot.com/

ΛΟΙΔΟΡΙΑ ΥΒΡΙΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΣ

Αντιγράφω κατ’ ευθείαν από το γραφείο τύπου του πρωθυπουργού, http://www.primeminister.gr/ , το μήνυμα με αφορμή τον εορτασμού του ηρωικού ΟΧΙ του 1940: «ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥΑθήνα, 28 Οκτωβρίου 2010
Πριν από ακριβώς 70 χρόνια, την 28η Οκτωβρίου του 1940, ο λαός μας, λέγοντας ένα ηχηρό «όχι» στην υποταγή στις δυνάμεις του Άξονα, ξεκίνησε έναν πόλεμο, που αποτέλεσε τη ζωντανή απόδειξη της αγάπης για την πατρίδα μας. Η απόκρουση της Ιταλικής εισβολής αποτέλεσε την πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη. Είναι βέβαιο ότι, όταν ξεκινάς μια δύσκολη μάχη οι συνέπειες μπορεί να είναι πολλές φορές βαριές και οδυνηρές. Αυτό συνέβη και τότε. Όμως, ο σκοπός ήταν ιερός. Ήταν η υπεράσπιση της ελευθερίας μας. Και η ιστορία απέδειξε τελικά ότι, όσο μεγάλο και αν ήταν το τίμημα που κληθήκαμε τότε να πληρώσουμε, δημιουργήσαμε ένα ανεκτίμητο εθνικό κεφάλαιο. Την δυνατότητά μας να πορευόμαστε στην ιστορία ελεύθεροι και περήφανοι, έχοντας αποδείξει ότι το μέγεθος της πίστης και της ικανότητας μιας μικρής γεωγραφικά και πληθυσμιακά χώρας, της Ελλάδας, να ξεπερνά τον εαυτό της όταν διακυβεύεται η ελευθερία, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, είναι αντιστρόφως ανάλογο του μεγέθους της. Οι συγκρίσεις με το σήμερα είναι αναπόφευκτες. Βρισκόμαστε στο πλέον κρίσιμο σημείο της πρόσφατης ιστορίας μας, έχοντας ξεκινήσει και πάλι να δίνουμε μια δύσκολη μάχη .Μια μάχη, από την οποία δεν προσπαθήσαμε να δραπετεύσουμε. Την δίνουμε με ευθύνη, κάθε μέρα, κάθε στιγμή μαζί με τον Ελληνικό λαό. Γιατί και πάλι σήμερα, όπως τότε, το διακύβευμα είναι πολύτιμο. Είναι η ανεξαρτησία της χώρας μας από δάνειες δυνάμεις και επιτηρητές, η αξιοπρέπεια των Ελλήνων και των Ελληνίδων, είναι η δυνατότητά μας να ορίζουμε τη μοίρα μας και να δημιουργούμε το μέλλον μας με τις δικές μας δυνάμεις. Ήδη αυτή τη μάχη έχουμε αρχίσει να την κερδίζουμε. Με κόπο, θυσίες και μεγάλες δυσκολίες. Όμως, η Ελλάδα ήδη αποτελεί διεθνώς το παράδειγμα μιας χώρα που καταφέρνει χάρη στις δυνάμεις και τη βούληση του λαού της να κάνει αυτό που πριν από μερικούς μήνες θεωρούνταν απ’ όλους αναπόφευκτο. Να αποφύγει τη χρεοκοπία και να δίνει με αξιοπρέπεια τη μάχη για να σταθεί γερά στα πόδια της. Έχοντας απόλυτη πίστη στις δυνάμεις μας και στη θέληση του λαού μας, είμαι βέβαιος ότι αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε όλοι μαζί μέχρι τέλους. Είμαι βέβαιος ότι, όπως σε κάθε κρίσιμη στιγμή της ιστορίας μας, έτσι και σήμερα, θα τα καταφέρουμε».
Το πρώτο μέρος της δήλωσης πράγματι περικλείει μια σειρά από αλήθειες, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι ήταν απαράμιλλος ο ηρωισμός των Ελλήνων, ότι θαυμάστηκε σε παγκόσμιο επίπεδο, ότι κλόνισε τις δυνάμεις κατοχής της Ευρώπης, ότι άλλαξε τα σχέδια της πορείας τους, ότι ήταν αγώνας με πολλές απώλειες αλλά και σπουδαίο κέρδος τη χαμένη μας μέσα σε πολιτικές παλινωδίες εθνική αξιοπρέπεια. Από το σημείο όμως των αναπόφευκτων συγκρίσεων και μετά αρχίζει η παλινωδία, η ύβρις προς τους λαμπρούς αυτούς πολεμιστές και το αίμα τους, οι ατυχείς έως σκόπιμοι παραλληλισμοί, η επιβεβαίωση ότι ο άνθρωπος που κρατά τα ηνία της χώρας δεν γνωρίζει που βρίσκεται εκτός κι αν φυτεμένος με ακρίβεια εκτελεί καλοστημένη αποστολή υποδούλωσης της χώρας για ακόμη 400 χρόνια σε αλλότριους.
Αρχίζουμε λοιπόν την αξιολόγηση των σημείων της συγκρίσεως ένα προς ένα:
1. Στην πιο μεγάλη μάχη της πρόσφατης ιστορίας μας όπως την ονομάζει δεν προσπάθησε να παραβιάσει την εθνική μας ενότητα κανένας εχθρός, παρά το ίδιο πολιτικό σύστημα που ο ίδιος και η οικογένειά του πρεσβεύει καθώς και μια άλλη οικογένεια από την άλλη πλευρά.
2. Μας καλεί να πολεμήσουμε με αυταπάρνηση και ηρωισμό απέναντι σε έναν ανίκητο εχθρό, τις δάνειες δυνάμεις και επιτηρητές που όμως ο ίδιος έφερε στη χώρα, σκύβοντας το κεφάλι και τρώγοντας καρπαζιές, δεχόμενος ότι του επέβαλλε η παγκόσμια ελίτ. Ήταν τόση μεγάλη η ακρίβεια της εφαρμογής των αποφάσεων κάποιων κύκλων, που ορισμένοι τα είχαν προβλέψει στο χιλιοστό (βλ. συνέντευξη Καρατζαφέρη αρχές της δεκαετίας). Με τη μεγαλοπρέπεια του μεγαλύτερου καρπαζοεισπράκτορα όλων των εποχών αλλά και την τρομακτική προπαγάνδα του φίλα προσκείμενου τύπου που αποτελεί την πλειοψηφία των ΜΜΕ επέβαλλε πράγματα που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν αδύνατο να επιβληθούν και γκρέμισε κατακτήσεις δεκαετιών.
3. Την αξιοπρέπεια που θέλει να ξανακερδίσουμε την έτρωσε το σάπιο πολιτικό σύστημα που έστησαν οι πρόγονοί του και έκαναν και τους Έλληνες πιόνια αλλά και ωφελιμιστές.
4. Τη μάχη αυτήν αρχίζουμε να την κερδίζουμε ισχυρίζεται είτε μπλοφάροντας είτε αγνοώντας την πραγματικότητα. Τη μάχη την χάνουμε κι αυτό φαίνεται από την κατάπτυστη συνέντευξη ηρωικής εξόδου που έδωσε μια εβδομάδα πριν τις εκλογές απειλώντας το λαό. Κάθε μέρα που περνάει βυθιζόμαστε και πιο πολύ, γινόμαστε όλο και περισσότερο έρμαια των αντιπροσώπων της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ.
5. Λέει ότι η Ελλάδα αποτελεί παγκόσμιο παράδειγμα μιας χώρας που τα καταφέρνει χάρη στη βούληση του λαού. Είναι τεράστιο ψέμα γιατί και ο ίδιος ξέρει ότι φυλλοροούμε ως χώρα, υπάρχει κύμα μετανάστευσης ανθρώπων και χρημάτων. Είμαστε παγκόσμια αιδώς, παράδειγμα προς αποφυγήν, μας λοιδορούν με παραποιημένη την Αφροδίτη της Μήλου και ο Personal training πρωθυπουργός μας πάει να μας τονώσει το εθνικό μας φρόνημα.
Τραγικός λοιπόν ο τύπος όχι βέβαια με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου αλλά με την αμερικάνικη μάλλον υβρίζει κάνοντας ανίερες συγκρίσεις και είναι σίγουρο ότι σε λίγο καιρό πριν καταρρεύσει ως χάρτινος πύργος θα ταυτιστεί με κανέναν μεγάλο στρατηγό πολέμου ή ακόμα χειρότερα με τον Άρη Βελουχιώτη τον μεγαλύτερο πατριώτη και πολεμιστή της σύγχρονης ιστορίας। Ο Άρης βέβαια έλεγε: "Εμείς οι ιδιόρρυθμοι έχουμε πάντα απότομο τέλος με το οποίο εξυπηρετούμε στο τέλος το σύστημα που πολεμάμε". Το τέλος του George Jeffrey βέβαια θα σημάνει μάλλον αρχή ακαδημαϊκής καριέρας σε κάποιο κολέγιο στην αγαπημένη του USA και όχι κρέμασμα της κεφαλής του στο φανό της πλατείας των Τρικάλων.